küçücük bir ışık yandı...

şükürler olsun
o ışık yandı, demek ki  yaşıyorsun
demek ki sağlığın yerinde

bazen bu bile yetiyor dostum,
inan bana...

mazi..........

zaar...

kalbim uzakta da acıdı!

biraz kasım güneşiyle, biraz da akdeniz tuzu bastım, 

iyi gelecektir zaar!!

bir garip oyuncak!

“Ne garip bir oyuncak şu insan! yürür, konuşur ve acı çeker. 70 kilodur.
kendisine ve çevresine ait hiçbir şey bilmez. Bir nevi ıstırap
makinesi. iplerini başkaları çeker. Hantal ve şapşal bir robot. Neye
sevinir bilinmez. Sınırsız olan hayalleri ve acı kabiliyeti. etten bir
kafes ve aciz içinde kıvranan bir ruh….”

C.Meriç

bu aralar ben..

yazamıyorum, bolca yakınıyorum
çizemiyorum, bahaneler üretiyorum,
sevemiyorum , bilerek kaçıyorum,
güvenmiyorum, limitim kalmadı,
konuşmuyorum, yorulmuyorum

yürüyorum, rahatlıyorum
yüzüyorum, rahatlıyorum
okuyorum, uzaklaşıyorum...



erken yoran dünya ya ve insanlarına sessiz tepkimdir bu benim

ağlamıyorum ki neden akıyor bu gözyaşları,
neden, neden, neden?....

kasım da bitiyor..

kasım




.....

yine aylardan kasım,
sanki sende kaldı bir yanım...
.....

sonbaharın bu son ayını da seviyorum