29 Ekim

Bugun pek bir tuhaf hisle uyandım, bu yıla kadar coşku ve gurur olurdu hep içimde.
Neden bu his, gözlerim dolu dolu, arada tutamıyorum dökülüveriyorlar, içim dopdolu.

Bir hafta kadar önce rüyamda gördüm Ata'nın ebedi istirahatgahını. Ankara'daymışım iş sebebiyle
Ankara demek Ata demek benim için bilinç altında üstünde bu şekilde. Gelmişken gideyim Ata'mın
yanına konuşayım, ağlayayım, af dileyeyim emanetin üç beş çapulcunun elinde sahip çıkamıyoruz diye.
Biz aslında azınlık değiliz ama bir araya gelip birşey yapamıyoruz diye. Bir kahraman daha çıkacak senin gibi,
her şeyi yoluna koyacak diye bekliyoruz sanırım yine ve yine kolaycıyız diye, kendimde dahil hepimizi şikayet edeyim diyordum. Artık rüyalarım bile isyan ederken bu düzene, ben nasıl bu şekilde devam ediyorum şaşıyorum.

Dualarım, rengini son damlasına kadar hürriyet için canını ortaya koymuş milletinden alan bayrağımın, yurdumun her santiminde aynı hürlük de dalgalanması için!

son nefesime kadar and olsun bunun için çalışacağım!!!

EKO-EGO )(

bir ekonun devinimi gibi,
oradan oraya, çarpıp geri gelen sesler gibi hayat.
tekrar kaynagına dönüyor, bir bir
bazen hemen, bazen çok uzak aralardan sonra
ama mutlak dönüyor işte

ıssız çiçekler...

Dokununca solacak diye,
Hiç koklanmaz mı çiçek?
Asıl, koklanılmazsa, dokunulmazsa
Vaktinden çok önce solmaz mı?

bir mutlu hal

kelebekler kondurdun
yeniden yüreğime,
bunca zaman sonra.
tam da unutmuşken kelebekleri, renkleri
yeniden ebemkuşaklarını gösterdin ya

teşekkür ederim

sesler, sözler, izler

gideceği yere ulaşmıyor, sesler

donup kalıyor hece hece kelimelerim,

nefesim,  buz tutmuş gibi düşüyorlar

ağzımdan çıkar çıkmaz

hava da ne var,  neden soğuk bu kadar?

izlerin kayboluyor teker teker.

yolumu bulamamaktan korkuyorum...

bekler misin?

((

sözlerin bir kurşun gibi,
damla damla içime akıttım...
.....
ben seni anladım...

hazandan, bahara...

gel etme gülüm,
sensiz koyma bu dağınık
hazan bahçesini
birlikte koyun koyuna uyuyalım
bu kış

unutma, baharda açacak
bir başka bahçe bulamazsın!
böyle saran sarmalayan
....

hazan, yağmur, özlem, vs vs

ben bu havalarda hep bir martı olmak isterim
serin serin yırtmak isterim, yüzüme yağmur taneleri vururken.
ben bu havalarda ulu bir çınar olmak isterim
yüz binlerce kolumla kucaklamak damlaları.
bir de  toprak olmak isterim, bu havalarda,
çatlayan bedenime öpücük gibi damlaların konmalarını sevmişimdir hep.
son olarak da hep hazan aşklarını severim,
sırılsıklam yürümeyi bir de...

11.09.2017
E.G

gitmekle kalmak arası

gitmek en kolay her zaman için,
korkak işi!
kalmalı, zor olanı yapmalı her zaman.
en umutsuz acının içinde bile,
yüreğinde bir umut tohumuyla kalmalı

belki kahraman olmayacaksın ama için rahat olacak,
en azından birşeyleri yarım bırakmadığın için.