denize doğru

"kelimelerimi kaybettim hükümsüzdür"

elim klavyeye gidiyor çokça ama kendimi engelliyorum

aynı kelimelerle aynı cümleleri kurmak istemiyorum bu ara..


...................


çok az kaldı denize ulaşmama çok şey istemiyorum bir nefes iyot kokusu!

düzen ve güven kadar ürkütücü bir şey yoktur.hiçbir şey.hiçbir korku... aklını en acı olana,en derine,en sonsuza atmışsan korkma.ne sessizlikten, ne dolunaydan,ne ölümlülükten,ne ölümsüzlükten,ne seslerden,ne gün doğuşundan,ne gün batışından.sakin ol.öylece dur.yaşamdan geç.kentlerden geç.sınırları aş.gülüşlerden gec.anlamsız konuşmaları dinle,galerileri gez,kahvelerde otur -artık hiçbir yerdesin..




Tezer Özlü

sebepsiz

Sebepsiz sevmektir aşk,
nedeni olmadan bağlanmak birine.
Gözlerine baktığında erimektir içten içe,......
Ellerini tuttuğunda titremektir tüm benliğinle.
Hatta sarıLamamktır utançtan,
Çünkü utanmaktır sevmek aslında,
Sevmek nedir aslen?
Ölmek mi uğruna?
Yaşamak mı onunla?
Sevmek mi ömür boyunca?
yoksa ayrılmak mı gerekince?
Nedir insanı başkasına bağlayan?
Güzelliğimi?
bilmez kimse bu soruların cevabını..
Kimi sever güzelini,
Kimi sever özelini...





Can Yücel

öyle mi?

III 

Sanırım hiçbir şeyin öyle pek tamamlanmadığı 
Bir çağda yaşıyordum. Ve bütün eksik kalmaların 
Sessiz ve ünü olmayan bir tanığıydım ben 
Ben, diyorum, demek oluyor ki bir anlamım vardı benim de 
Düşünen bir şey olarak ve düşündüren 
Ama korkarak söylüyorum, çok ağır bir yük gibi taşıyordum bunu da 
Ve biraz da pek kullanılmayan 
Ya da hiç bırakmadıkları kullanılmaya 
Çok ağır bir yük gibi 
Onu ben taşıyordum, düşündüklerimi 
Ve bu durumda ne beni etkileyen 
Ne de ben etkilendikçe bir başkasını 
Etkileyen ve bizi geçen 
Bir ben kurmuş oluyorduk ki, o zamanda diyordum 
Yani hiçbir şey değilim de ben, sadece bir konuyum 
Öyle mi? 

Yeniden, yeniden, yeniden doğruluyordum 
Bir insan tadında olan ve 
Bunu geçen ben 
Bir dram gibi sonsuz 
Kumları üzerinde sonsuzluğun.





E.Cansever

kenar

ne zaman kabarsa içimde ki
isyan dalgaları,

ruhum biner, sessiz sedasız
kapkara yelkenli bir tekneye,

üstelik yapayalnız,

kaç sefere çıkıp döner,
hiç fark ettirmeden,
coşkulu kalabalıklar içinden...

böyle geçip gider
hayatın ortasında gibi gözükürken
en kenarından bir ben...

sahi sen kimsin?

.......




Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Uykumun arasında çağırdığım
Çocukluk sesimle ağlayarak

Sen benim hiçbir şeyimsin




A. İlhan