kenar

ne zaman kabarsa içimde ki
isyan dalgaları,

ruhum biner, sessiz sedasız
kapkara yelkenli bir tekneye,

üstelik yapayalnız,

kaç sefere çıkıp döner,
hiç fark ettirmeden,
coşkulu kalabalıklar içinden...

böyle geçip gider
hayatın ortasında gibi gözükürken
en kenarından bir ben...