böyle bir sabah bu sabah..

öyle çok özledim ki seni
öyle böyle değil!

kırmızı ışıkta cam silen çocuğun sırsıllığında..
durdan anlamaz aldan anlamaz bir özlemle...

dikkat acemi şoför!

araç kullanmak pek zor değil ancak anlayamadığım hangi akıl yasında bilmiyorum bazı sürücüler,

mesela, en sağdan giderken malumunuz oldukça acemi bir sürücü olarak ne demeye tampona değecek mesafede selektör yapıldığını anlayamıyorum hemde hızım 80- 100 arasıyken ben daha hızlı gidebilsem zaten orta ve sol şeridi kullanacağım sevgili öküz kardeşim sen hızlı gitmek istiyorsan iki tane teyyare pisti kadar şeridin var, geç onu kullan!!

zaten sevdiğim bir şey değil araç kullanmak tamamen zorunluluk.

garip bir his

bazen bir şey oluyor

kalbimi bir şey yoklayıp geçiyor.

garip bir his!

özlem gibi, keder gibi

bazen gülerken, konuşurken oradan buradan alakasız konulardan,

arkadaşlarla, eş dostla.

bazen sabahın karanlığında işe giderken

araç kullanırken mesela,

aklımda da yokken üstelik,

kalbimi yoklayıp

gözlerime dolan bir his...

al layığınca yaşa!

akşam radyo da duyduğum habere hala sinirleniyorum...
müthiş deha büyükşehir belediye başkanı bana göre muhtar bile olmaz
metrobüs için günlük ortalama dörtyüzbin yolcu hesaplamışlar ama talep sekizyüzbinmiş
ve yetersizmiş, raylı sistem düşünüyorlarmış!!!
böyle mesnetsiz bir açıklamayı da ancak senin gibi biri yapabilirdi..
bu şehirin nufusu kaç ve ne önemli sorunu ne?
layığımızca yönetiliyoruz niye sinirleniyorsam..

on ocak

heyhat, gün akşam oldu,

ve benim başım ağrıyor,

göz çukurundan kafamın arkasına kadar upuzun ağrıyor hemde..

dört ocak

yıllarca aradım  kendi kendimi
hiçbir türlü bulamadım ben beni
hayal mıyım ürüya mı bilinmez
hiçbir türlü bulamadım ben beni

.....


leyla mıyım, mecnun muyum, çöl müyüm?

A.Veysel


a

bir ocak

mevcudiyetim şu an iş yerinde masamda gözükse de ben aslında yokum(!)


uyku biraz uyku tek isteğim bu..