ben ister miydim, bu kadar kırılgan ve duygusal olmayı?
istemezdim elbette!
bu benim olmak istememle olmuş da bir şey değil üstelik,
yaşanılan pek çok şeyin neticesinde böyle biri oldum, daha doğrusu olmuşum,
ve bunu şimdi çok daha iyi idrak ediyorum.
arıza biri değildim hiç bir zaman
ama farklı olduğunu bilirsin veya öyle bir his taşırsın ya öyleydim ve hala aynı hissi taşıyorum..
önceleri bunun için çabalamış ve ya idoller seçmiş miydim hatırlamıyorum (vardır muhakkak), ama sonraları
farklı olmanın hiç de iyi olmadığını sıradan birinin çok daha mutlu olduğunu öğrendim..
(fark derken bunu büyüklenme olarak değil de buğday tarlasında ki yulaf gibi mesela )
........
anlaşılmak gibi bir beklentim ve isteğim de yok, o yüzden , anlatmıyorum da kimseye
sadece bu kadar korkak, kırılgan ve güvensiz olmak, yoruyor,
çevremde pek çok kimse olsa da kendi odama, köşeme çekilmek için can atıyorum adeta...
bu çok sağlıklı değil biliyorum ama
bir süre daha böyleyim
iyi geliyor bana yalnızlığım,
mesela şu ara yalnız yürümekten çok keyif alıyorum,
yalnız müzik dinlemekten de,
pek okumuyorum
fırsatını kolluyorum kısa yalnız bir tatilin daha..
" bu mevsimde Çanakkale'nin Yeşilyurt beldesine gitmeyi istiyorum"
ben her bahar kaçmayı istiyor ve kaçıyorum, nisan da ki kaçışlar bahar ritüelim olsun benim...
yeşilyurt
