otuz eylül

bu yorgun eylül de bitti!
ne severdim seni, çisentili yarı ılık, yarı soğuk halini..
şimdi, hiç bir şeyi sevemeyecek kadar yordun beni
.....


ekim ola hayrola

yirmiyedi eylül

quo vadis...

yirmibir eylül

hayatın ağır geldiği zamanların ortasındayım.
sabahlar olmasın, ben hiç uyanmayayım
kabuslu rüyalara bile razıyım...

onsekiz eylül

ruhun şad olsun, üstat Luciano
ruhuma, kulağıma ne iyi geldin..

la donna

iki eylül

yorgunluğun had safhada olduğu sıradan bir eylül günü..

ekim böyle gidecek gibi, sıkıcı ve yorgun..

bu aralar

bilmiyorum belki yorgunluktan, uykusuzluktan, belki de başka bir sebepten

duyduğum sesleri hiç duymamışım gibi daha önce.

harfleri, heceleri, şarkıları şiirleri 

yüzleri, görüntüleri algılamakta güçlük çekiyorum...
sanki gözümü, kulağımı, zihnimi, teğet geçiyorlar...

13.09.2017