aynı hâller...

yazma arzusuyla elime alıyorum kalemimi,
işte, trafikte, odamda, balkonda, yatağımda..
bazen tertemiz bir kağıt, bazen defterim,
bazen gazete mecmua köşelerine...
kağıda değdiği anda hep o bilindik melankoli ile
hep sen oluyorsun konusu...
bir telaş atıyorum kalemi, kağıdı bir yere...

bu da geçecek biliyorum...