iç konuşmalar I

her gece bir şeyler ölüyor,
güç bela kapanan gözlerimle birlikte,
bir o yana bir bu yana
düşünce anaforlarında...

ve ben her sabah bıkmadan, usanmadan,
yeniden doğuruyorum..

sonra yakınıyorum, kızıyorum, isyan ediyorum

düşmanı olsam bu kadarını yapamazdım kendime...



geçmişi geride bırakmayı öğrenmedikçe rahatlanmıyor,
ivedi öğretmeli....