yirmidört eylül

Bir köy hayatının özlemini duyuyorum efendim...
bahçemden yeme çabalarını,
kuzu, keçi, tavuğumla uğraşmayı...
hayır bunların hiç birini nasıl yapacağımı bilmiyorum efendim,
yalnız toprak öğretir öyle hissediyorum...

insanlardan bıktım desem yeri var efendim
bazen karşıdan bakarken aynılaştığımı görüyorum o zaman
değil köye, dört nala kaçmak istiyorum bu dünyadan!