27 Eylül 2009 Pazar

paradokslar I

dün saatlerce yürüdüm,
ve yalnızlıgımı kamufle etmek için,
hep en kalabalık yerlere çıkardı beni yollar
bu şehri bırakıp gitmek isterken
tekrar sevdim,
tekrar tekrar aynı yollarda yürüdüm
binaların taşlarına dokundum bir bir
sevgiliye dokunur gibi,
sevdikçe nefret ettim, nefret ettikçe sevdim

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder