29 Eylül 2009 Salı

paradokslar II

bu yollar bu sokaklar benden ne istiyor anlamadım,
ayaklarım bana değil onlara hizmet etmekte
ellerim ceplerimde, kulağımda hep o hüzünlü şarkılar.
içimde hala sevdan, terk etmedi beni henüz,
ama alıştım yokluğuna, daha iyiceyim.

hala içimde bir yerlere gitme arzusu,
her yenilmiş de, bu arzu var mıdır bilmiyorum?
ama gidemiyorum işte!
bir şekilde bağlanmış görünmeyen sicimler le buraya bedenim
belkide bedenim özgür, kalbim beynim bağlanmış ya da bağlamışım,
bu da bir paradoks!!!

sonuçta her defasında kalıp göğüslüyorum tüm olanları,
sıkıldım, çok sıkıldım...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder