hiçbirşey ifade edememek ne fana halbuki her gelişinde aklıma içim titrerken sende ayıd yaratamamak...
sevmek ve bitmek bilmez bir özleme gögüs germek, boşuboşuna...
beklentili olmayı sevmedim ben ama sevgide insan bekliyormuş bir şekilde daha yeni kavrıyorum, dokunmayı, öpmeyi, öpülmeyi sevildigini hissetmeyi bekliyormuş...
büsbütün bana ait birşeyi de istemedim eşya gibi birşeyi ama bu kadar uzaklıgı kabul edebilen var mı?
yoksa bende mi sorun???
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder