nötr bir haldeyim,
kafamda derleyip toparlayamadığım düşünceler,
birbirinden bağımsız bir sürü hemde, ama yormuyor.
canımı sıkan da bir şey yok, üzüntülü de değilim!
bazen ince bir sızı yoklayıp titretiyor beni o kadar
ama bu hissi seviyorum, yaşadığımı anlıyorum.
yoksa ölümden sonra ki bekleme odasında gibi sanki...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder