kendimden gayrı herkeste tutuyordu hislerim
bir tek bu sefer şaşmayacagı tuttu!
ne yapalım böyleymiş ölüm yok ya sonunda...
kandırma bazen ölümden beter sancıların ama halledersin
toprak gibisin, yenilersin kendini bilirim.
çatlar yanar kavrulur bir damla su da hayat bulursun yine
sızlanma güçlüsün güçlü,
ee hadi ayıp ediyorsun ama..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder