zaman, öyle böyle geçiyor

dün gece yine isyan dehlizlerindeydi ruhum
bir o yana, bir bu yana döndüm durdum,
kah ağladım, kah konuştum kendi kendime
saat kaçtı bilmiyorum, hayli bir müddet sonra uyumuşum,

işe verilen kısa molalar, tatiller,
deniz, tuz, ılık bir meltem,
iyi bir kitap
sadece oyalıyor
kafa aynı kafa,
yolunu bulan su gibi
kısa sürede eski düşüncelere gark oluyor..

bütün hücrelerim sızlıyor,
her şey tam gibiyken bakıldığında,
bu kadar yarım hissetmek..
kolsuz kanatsız gibi, yüreksiz gibi...