bir hüzün denizinden geçti sırılsıklam
gücü kalmadı bazen,
daha derin olamaz en dipdeyim dedi çokça
çırpındıkça dahasını da gördü,
ve böyle olmayacağını, yaşanamayacağını
anladı en sonunda akıl,
serbest bıraktıkça düşünceleri
karanlık sulardan yukarıya çıkmaya başladı
akıl da kalp de,
mavi huzurla buluştu en nihayetinde
.........................
hürüm artık ben hür!
ayağıma prangalar takan da bendim
kırıp atanda
karanlık sulara dalan da
çıkanda ben...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder