hüznümü, kırgınlığımı, öfkemi, buruk anılarımın hepsini
topladım bir sandığa kör kilitler vurdum üst üste!
ve attım mavinin en derin yerine
imkanı yok kimseler bulup çıkartamaz, ben bile çıkartamam,
istemem de zaten!
-istediğim mavi bir huzur..
çok acı çektirdim kendi kendime
ve ne çok gözyaşı döktüm,
artık sebepsiz akmamalı mavi gözyaşlarım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder