ortaokul ve lise zamanlarında hemen hemen herkeste daha yoğun
sevdiği kişileri kaybetme korkusu yaşanıyor, sanırım ölüm daha çok
insanın zihnini meşgul ediyor. Çok korkardım!Annemi babamı ya da kardeşlerimden birini
kaybedeceğim diye ödüm kopardı ve ciddi ciddi ölüm üzerine düşünürdüm.
kendimin öldüğümü yavaş yavaş çürürken karanlık toprak altında tüm canlıları insan için yaratılmış olarak görürken onların yemeği haline gelmeyi.
biyolojik olarak tamamen bitmiş olmayı
ve karanlık sonsuz karanlık içinde bekleşen ruhlara karışmayı
ve portakal kokusu içinde o büyük günü beklemeyi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder